Süleyman Nazif Nesirleri-Kara Bir Gün
8 Şubat 1919, Türk’ün tarihine kara bir gün olarak geçti. İstanbul’daki Fransız işgal orduları komutanı Franchet d’Esperey beyaz atına binerek bir fatih edası takındı, şehirdeki Rum ve Ermeniler ise “fatihlerini” törenle karşılayarak “onurlandırdı.” İstanbul zaten İtilaf Devletlerinin işgalindeydi. Yapılan, ucuz bir şov ve Türk’e hakaretten başkası değildi.
Şehirde o gün...
Süleyman Nazif Kimdir?
Süleyman Nazif Kimdir? Süleyman Nazif, (d. 29 Ocak 1870, Diyarbakır – ö. 4 Ocak 1927, İstanbul) Servet-i Fünûn dönemi şairi olan Süleyman Nazif, edebî anlayış ve üslup olarak Namık Kemal’in takipçisidir. Edebî mahareti kadar, hazırcevaplığı ve nükteleri ile de üne kavuşmuştur.
Birçok âlim, şair ve devlet adamı...
Hak yolunda et fedâ-yı cân ü ten
Ziynet-î ahrârdır hûnîn kefen
Neşve vermez bâde, seyr-î gül-beden
Olsun erbâb-ı hamiyyet nâle-zen
Bir harâbe-zâra dönmüştür vatan
Dedem, koynunda yattıkça benimsin ey güzel toprak,
Neler yapmış bu millet, en yakın tarihe bir sor bak!
Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim hep sen!
Nasıl bir zinde millet çıktı gördüm hasta sinenden!
Dedem koynunda yattıkça benimsin ey güzel toprak,
Neler yapmış bu millet, en yakın tarihe bir sor, bak.
Yerim sensin, göğüm sensin, cihânım, cennetim hep sen;
Nasıl bir zinde millet çıktı gördüm hasta sinenden.
Sümûm-ı mihneti içtim leben leben diyerek
Vatan türâbını öptüm semen semen diyerek
Vatan harâbesi bence bihişt-i a’lâdır
Harâbeler gezerim ben çemen çemen diyerek
Yine ümîde mi ma’rûz o cebhe-i garrâ
Gözünde nûr-ı dehâ gerçi intifâya karîb
Dudaklarında fakat var bir ibtisâm-ı garîb
Dokundu kalb-i hazîne bu hâl-i müstesna:
Hayâtı muhtazır ammâ, ümîdi hande-nümâ!
