Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Tek Hakîkat Tek hakîkat var, evet, bellediğim dünyâdan, Elli, altmış sene gezdimse de, şaşkın şaşkın; Hepimiz kendimizin, bağrı yanık, âşıkıyız; Sâde, i’lânı çekilmez bu acâib aşkın! Hilvan, 17 Temmuz 1349 / 1933 Mehmet Akif Ersoy Kimdir? Mehmet Akif Ersoy’un Tüm Şiirleri Safahat Fâtih Camii Hasta Tevhîd Yâhud Feryâd Durmayalım Küfe Hasır Geçinme...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Nerdesin? Lâ-mekânlarda mısın; nerdesin, ey gâib İlâh? Dönerim enfüsü, âfâkı ezelden beridir. Serpilip kubbene donmuş, o ışık damlaları, Seni, yer yer arayan yaşlarımın izleridir! Hilvan, 19 Teşrînisânî 1348 / 19 Kasım 1932 Mehmet Akif Ersoy Kimdir? Mehmet Akif Ersoy’un Tüm Şiirleri Safahat Fâtih Camii Hasta Tevhîd Yâhud Feryâd Durmayalım Küfe Hasır Geçinme...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Nevruz’a İhtiyar amcanı, dinler misin, oğlum, Nevruz? Ne büyük söyle, ne çok söyle; yiğit işde gerek. Lâfı bol, karnı geniş soyları taklîd etme; Sözü sağlam, özü sağlam adam ol, ırkına çek. Hilvan, 15 Teşrînisânî 1348 / 15 Kasım 1932 Mehmet Akif Ersoy Kimdir? Mehmet Akif Ersoy’un Tüm Şiirleri Safahat Fâtih Camii Hasta ...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Yaş Altmış! Hudâ râzî değil, halk istemez, hilkat “Gebersin!” der; Şu benden hoşlanan kim? Yoksa, hâşâ, ben mi hoşnûdum? Hayâtımdan inerken, bir bir, altmış perde karşımda, Utanmak bilmedim kendimden olsun, esnedim durdum! O inmiş perdeler tekrar açılsın, aynıdır te’sîr; Bu hayvanlıkla artık ben de insandan mı ma’dûdum? Hilvan, 4 Ağustos 1348...

Beşerin taptığı bir kendisinin heykelidir;
Dinlemem, etse de Allâh’ı bütün gün takdîs,
Ben bu mel’un putun uğrunda geberdim, hâlâ,
Kabaran kokmuş içimden: “Yaşasın nefs-i nefîs!”

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Yine Kıt’alar - Resim İçin Beni rahmetle anarsın ya, işitsen, bir gün, Şu sağır kubbede, hâib, sesimin dindiğini? Bu heyûlâya da bir kerrecik olsun bak ki, Ebediyyen duyayım kabrime nûr indiğini Hilvan, 10 Teşrînisânî 1347 / 10 Kasım 1931 Mehmet Akif Ersoy Kimdir? Mehmet Akif Ersoy’un Tüm Şiirleri Safahat Fâtih Camii Hasta ...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Said Paşa İmâmı * Coşar âvîzeler artık, köpürür kandiller; Bu ışık çağlayanından bütün âfâk inler! Yalının cebhesi, Ülker gibi, baştan başa nûr; Nîm açık pencereler, reng ü ziyâdan mahmûr. Al, yeşil, mâvi fenerlerle donanmış kıyılar; Serv-i sîmînler atılmış suya, titrer par par. Dalgalardan seken üç çifte kayıklar sökerek, Süzülür sâhile, şâhin gibi,...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Derviş Ahmed * “Bir ömürdür içiyorsun, bırak artık şunu!” der; Derviş Ahmed bu hidâyetle hemen tövbe eder. Ama bir tövbe ki: Binlikleri çarpar duvara; Tas, çanak, testi, perîşan, serilir tahtalara. Rakı tûfanı, su girdâbı alırken odayı; Anaforlarla dönerken mezeler fırdolayı; Bir kerâmetle dedem postu oturtup sedire, Oradan, mest-i zafer, bakmaya başlar seyire. Başlar...

Mehmet Akif Ersoy Şiirleri-Gölgeler / Ne Eser Ne De Semer “Ölen insan mıdır, ondan kalacak şey: Eseri; Bir eşek göçtü mü, ondan da nihâyet: Semeri.” Atalar böyle buyurmuş, diye, binlerce alın, Ne tehâlükle döker, döktüğü bîçâre teri! Şu, bekâ hırsına akl erdiremem, bir türlü, Sorsalar, bence, temâyüllerin en derbederi: Hadi, toprakta silinmez bir izin var, ne...

Dünyâ neye sâhipse, onun vergisidir hep;
Medyûn ona cem’iyyeti, medyûn ona ferdi.
Medyûndur o ma’sûma bütün bir beşeriyyet...
Yâ Rab, bizi mahşerde bu ikrâr ile haşret.